دوبرمن برای اولین بار در سال ۱۸۹۰ در شهر آپلدا در ایالت تورینگن در آلمان توسط کارل فردریش لوئیس دوبرمن پرورش یافت.

لوئیس دوبرمن مسئولیت خطرناک جمع‌آوری مالیات را در شهر آپلدا بر عهده داشت و همچنین دسترسی به محل پرورش سگ‌های این شهر داشت و به نژادهای زیادی دسترسی داشت. هدف او به وجود آوردن نژادی برای محافظت در حین کار کردن و جمع‌آوری مالیات در مقابل سارقان بود. سگ مورد نظر او ترکیبی از قدرت، وفاداری، هوش و درندگی بود.

بعدها فیلیپ گروئنینگ و اوتو گالر کارهای لویس دوبرمن را ادامه دادند تا به نژادی که امروز شاهد آن هستیم رسیدند.

پرورش دهندگان اعتقاد دارند که این نژاد از ترکیب نژداهای زیادی به وجود آمده که چندین مورد آن عبارتنداز:

the German Pinscher, the Beauceron, the Rottweiler, the Thuringian Sylvan Dog, the black Greyhound, the Great Dane, the Weimaraner, the German Shorthaired Pointer, the Manchester Terrier and the Old German Shepherd Dog

ترکیب دقیق از نژادهای استفاده شده امروزه ناشناخته‌است. تنها مدارک باقی‌مانده نشان از ترکیب دو نژاد تازی گری‌هوند و Terrier Manchester دارد. همچنین اعتقاد وسیعی وجود دارد که مخزن ژنی دوبرمن از ژرمن شپرد قدیمی نشات می‌گیرد.

کتابی با عنوان”The Dobermann Pinscher” نوشتهٔ Philip Greunig که در سال ۱۹۳۹ منتشر شده شامل مطالعات زیادی از چگونگی به وجود آمدن این نژاد است.

مراقبت از سگ دوبرمن

تغذیه

تغذیه عالی سگ در طول زندگی خود برای دوبرمن حیاتی است. توله سگ دوبرمن باید از رژیم غذایی متناسب با سن و تأیید شده توسط دامپزشک استفاده شود. غذای درمانی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد ، اما دادن مقدار زیاد می تواند باعث چاقی شود. بدانید کدام غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر است و کدام یک نه. اگر در مورد وزن یا رژیم غذایی سگ خود نگرانی دارید با دامپزشک خود مشورت کنید. مقدار کافی آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس باشد.

آراستن

یک برس کشیدن سریع روزانه با یک برس موی کوتاه یا دستمال آرایشی ، موی او را براق و سالم نگه می دارد. نیازی نیست که حتما حمام کند. باید حداقل ماهانه ناخن های او را کوتاه کنید و دندان هایش را مرتبا مسواک بزنید. دندان های سگ خود را حداقل دو یا سه بار در هفته مسواک بزنید تا تجمع گزنه و باکتری های کمین شده در آن از بین برود. اگر می خواهید از بیماری لثه و بوی بد دهان جلوگیری کنید ، مسواک زدن

روزانه سگ حتی بهتر است. ناخن های پا سگ دارای رگ های خونی هستند و اگر خیلی آنها را کوتاه کنید می توانید باعث خونریزی شوید و سگ شما ممکن است دفعه بعدی که می بیند ناخن گیرها بیرون می آیند همکاری نکنند. بنابراین ، اگر تجربه کوتاه کردن ناخن های سگ را ندارید ، از یک دامپزشک یا آرایشگر کمک بگیرید.

گوش آنها باید هفتگی از نظر قرمزی یا بوی بد بررسی شود که می تواند نشان دهنده عفونت باشد. هنگامی که گوش های سگ خود را بررسی می کنید ، آنها را با یک پنبه مرطوب با گوش پاک کن ملایم و pH متعادل پاک کنید تا از عفونت جلوگیری کند. چیزی را داخل مجرای گوش نکنید. فقط گوش خارجی را تمیز کنید.

هنگامی که بزرگ شد، زخم ، بثورات یا علائم عفونت مانند قرمزی ، حساسیت به لمس یا التهاب روی پوست ، بینی ، دهان و چشم ها و پاها را بررسی کنید. چشم ها باید شفاف ، بدون قرمزی و ترشحات باشند. معاینه هفتگی دقیق شما به شما کمک می کند مشکلات احتمالی سلامتی را زود تشخیص دهید.

ورزش

دوبرمن یک ورزشکار پرانرژی است که به ورزش و بازی آزاد احتیاج دارد . یک دوبرمن از پیاده روی طولانی مدت یا پیاده روی روزانه با صاحب خود لذت خواهد برد و داشتن محوطه بزرگ حصارکشی که بتواند در آن بدود برای سلامتی جسمی و روحی وی حیاتی است. مشارکت در ورزش های سگ مانند اطاعت ، ردیابی و چابکی ، ورزش را برای ذهن و بدن فراهم می کند و اوقات شادی را برای سگ و صاحبش فراهم می کند.

آموزش

دوبرمن ها بسیار باهوش هستند ، به راحتی یاد می گیرند ، سریع پاسخ می دهند و همراهانی دوست داشتنی و سرگرم کننده هستند. با این حال ، آنها سگ های بسیار قوی هستند و اگر به طور صحیح پرورش نیایند ، می توانند فشار آور ، مخرب و غیرقابل کنترل شوند. جامعه پذیری که از توله سگ شروع می شود ، همانند آموزش اطاعت امری ضروری است . کلاس های آموزش توله سگ نیز بسیار توصیه می شود. دوبرمن باید همیشه در خانه با مردم خود زندگی کند ، نه در فضای باز.

مقدار غذای سگ دوبرمن

مقدار غذای سگ دوبرمن بصورت روزانه: ۲.۵ تا ۳.۵ فنجان غذای خشک با کیفیت بالا در روز ، به دو وعده تقسیم می شود.

توجه: میزان غذای سگ دوبرمن شما به اندازه ، سن ، ساختمان ، متابولیسم و سطح فعالیت بستگی دارد. سگ ها مانند افراد متفاوت هستند و همه آنها به همان مقدار غذا احتیاج ندارند. تقریباً ناگفته نماند که یک سگ بسیار فعال بیش از یک سگ نشسته سیب زمینی نیاز خواهد داشت. کیفیت غذای سگ خریداری شده نیز تفاوت ایجاد می کند. هرچه غذای سگ بهتر باشد ، به سمت تغذیه سگ شما پیش می رود و مقدار کمتری از آن را باید در کاسه سگ خود قرار دهید.

سگ دوبرمن خود را با اندازه گیری غذای او و دو بار در روز تغذیه دادن به جای نگه داشتن غذا به طور مداوم ، در شکل مناسب نگه دارید. اگر از اضافه وزن آنها مطمئن نیستید ، به آنها آزمایش چشم و آزمایش عملی بدهید.

ابتدا به آنها نگاه کنید. باید بتوانید کمر ببینید. سپس دستان خود را روی پشت آنها قرار دهید ، انگشتان شست را در امتداد ستون فقرات قرار دهید ، انگشتان را به سمت پایین باز کنید. شما باید بتوانید دنده های آنها را احساس کنید اما نیازی به فشار شدید ندارید. اگر نمی توانید ، آنها به غذا و ورزش کمتری نیاز دارند.