بهترین مقالات فارسی

سگ شیتزو ( Shih Tzu ) یک سگ پاکوتاه پشمالو است. ملیت اصلی این سگ تبت می باشد و اسم خود نیز در زبان چینی معنی شیر کوچک را می دهد.

دقت داشته باشید که زادگاه اصلی سگ شیتزو به طور قاطع مشخص نیست، ولی نگهداران این سگ اظهار می کنند که شیتزو در تبت پیدا شد و در چین پرورش یافت و به همین خاطر اسم چینی برخود گرفته است.

نژاد سگ شیتزو کراس اصلا خصلت درندگی و وحشی بودن را ندارد، بلکه بسیار دوست داشتنی و مهربان است. این سگ بانمک خانگی جزو نژاد های محبوب و پرطرفدار در دنیا می باشد که قیمت بالایی نیز نسبت به بقیه سگ ها دارد.

شیتزو یک دوست و همدم بازیگوش و پرانرژی برای شما است و همچنین دوست دارد که در طول روز با شما بازی کند و شما را به دنبال خود از این اتاق به آن اتاق بکشد و از این کار بسیار لذت می برد.

در سال های اخیر مربیان زیادی از سرتاسر دنیا روی این سگ سرمایه گذاری کرده اند تا اصلاحاتی را روی نژاد سگ شیتزو انجام دهند. یکی از نقاط ضعف این سگ گوش ندادن به دستورات صاحب خویش است و این نیز بخاطر روح بازیگوشی است که در وجود این سگ قرار دارد.

تاریخچه سگ شیتزو کراس

شیتزو یکی از ۱۴ گونه ی سگ هایی است که گذشته ای پر از رمز و راز داشته و قدمت آن با توجه به آثار و نقاشی های باقی مانده از گذشته به دوران کهن باز میگردد.

شیتزو کلمه ای چینی و به معنی شیر کوچک است، سگ شیتزو برخلاف معنی نامش هیچ نشانه ای از خوی درندگی ندارد. سگ شیتزو در میان مردم بیشتر با نام سگ عروسکی معروف است.

این دسته از سگ ها به عنوان سگ های مقدس شناخته می شدند. در قرن ۱۷ این نژاد از وطن خود یعنی رشته کوه های تبت به پِکینگ برده و در آنجا پرورش یافت.

او از نژادهای لهاسا آپسو و پیکینیز حاصل شده است. بعدها شیتزو سگ محبوب امپراتوری های چین شد طوریکه از فروش و هدیه دادن این حیوان به غرب خود داری می کردند.

درباریان چینی نام این حیوان را که در ابتدا سگ تبت بود را به شیتزو تغییردادند. اولین جفت از آن در سال ۱۹۳۰ برای اولین بار توسط خانم برانریگ (همسر سرتیب قرارگاه چین شمالی)، یک جفت شیتزوی نرو ماده از پکینگ به انگلستان برده شدند که در سال ۱۹۴۶ به ثبت رسید.

این سگ ها در کاخ سلطنتی به قدری محبوب شده بودند که هرگونه آزار و اذیت آنها مجازات مرگ را در پی داشت.

خصوصیات ظاهری سگ شیتزو کراس

سگ شیتزو می تواند خاکستری، طلایی، سیاه، سفید، قرمز، سفید، سیاه و سفید باشد. از مشخصات ظاهری آنها یک پوزه کوچک و صورت پر مو است.

نژاد شیتزو معمولا بسیار قوی و سالم است که به عنوان سگ کوچولو قدرتمند شناخته شده‌اند. چشم های برجسته و تیره رنگ بزرگی دارند که اکثرا رنگ زیر چشمانشان قهوه‌ای است.

شخصیت سگ شیتزو کراس

سگ های شیتزو آفریده شده اند تا همواره شمارا همراهی کنند و همواره با این سبک زندگی می کنند. پس نباید از آنها انتظاراتی همچون نگهبانی بازگرداندن اشیاء پرتاپ شده و یا شکار داشته باشید. هرگز فکر نکنید که سگ شیتزو، تنبل هست، بلکه برعکس بسیار پر شور و باانژی می باشند.

این سگ های بسیار باهوش، با دیدن افراد غریبه در خانه شروع به پارس کردن به سوی آنها می کنند. ولی باگذشت مدتی با محبت هرچه تمام آنها را می پذیرند.

به شدت احساسی هستند و نیاز به توجه دارند طوریکه هرچقدر با آنها مهربان باشید و محبت خود را از او دریغ نکنید همه ی آن انرژی مثبت را به سوی شما بازخواهند گرداند.

سگ شیتزو باوقار، پر جنب و جوش، با هوش، شاد، شیرین و اهل تفریح و بازی بوده و به شدت علاقه دارد تا روی پاهای شما بنشیند. درواقع بیشتر سگی خانگی می باشد و نباید مدت زمان طولانی در بیرون باقی بماند اما پیاده روی روزانه می تواند برای او مناسب باشد.

غذای سگ شیتزو کراس

غذای پیشنهادی روزانه غذای سگ شیتزو کراس: نیم تا یک لیوان غذای خشک با کیفیت در روز برای سگ شیتزو کافی است.

توجه داشته باشید که مقدار تغذیه ی سگ به اندازه، سن، ساختار بدن، سوخت وساز وبه میزان فعالیت آن بستگی دارد.

شایان ذکر است، سگی که فعالیتش زیاد است بیشتر از یک سگ تنبل به غذا نیاز دارد. کیفیت غذا هم خیلی تاثیر گذاراست و هر چه کیفیت بهتر باشد، سگ بیشتر تغذیه میشود.

نکاتی مهم در مورد نگهداری سگ شیتزو کراس

این سگ ها نسبت به گرما حساس هستند پس لازم است آنها را در محیطی خنک نگهداری کنید.

کاملا مناسب برای زندگی آپارتمانی می باشند.

باید از همان دوران ابتدایی حیات شروع به اجتماعی کردن آنها بکنید در غیر اینصورت گوشه گیر،ترسو و خجالتی خواهند شد.

بدلیل جثه کوچکی که دارند مستعد آسیب های فیزیکی می باشند . پس مواظب باشید تا از ارتفاعات پرش نکند تا دچار مشکلاتی همچون دررفتگی ها و شکستگی ها نشود.

سگ های شیتزو معمولا زیاد خرابکاری می کنند (دسشویی کردن در محیط خانه) برای جلوگیری از این اتفاقات باید آنها را از ابتدایی ترین دوران اموزش دهید.

شست و شوی مداوم و برس کشیدن روزانه موها برای جلوگیری از گره خوردن موها لازم است.

در سن ۱۰ تا ۱۲ ماهگی پوشش پرزهای بچگی شیتزو به پوشش ابریشمی بزرگسالی تبدیل می شود که در این میان ریزش مو شدید خواهد شد اما با گذشت این مدت (۳ ماه) ریزش مو به شدت کاهش خواهد یافت و خیلی کم با ریزش مو مواجه خواهید شد

همراه بسیار مناسبی برای فرزندان شما خواهد بود و با سایر حیوانات بدلیل شخصیت مهربانش خیلی سریع کنار خواهد آمد.(به فرزندانتان در مورد دست زدن به چشم ها شیتزو آموزش دهید چون به شدت اسیب پذیر هستند)

سگ شیتزو، سگی باهوش، مهربان و بازیگوش می‌باشد، که خاستگاه آن به تبت باز می‌گردد. شیتزو، به مرور زمان به دیگر کشورها راه یافت و انواع گوناگونی از آمیزش این سگ با دیگر نژادها حاصل شد. این سگ، حیوانی آموزش‌پذیر بوده و برای نگهداری در آپارتمان، انتخاب مناسبی است.

آشنایی با سگ شیتزو کراس

سگ شیتزو، جز محبوب‌ترین نژادهای سگ آپارتمانی در ایران می‌باشد. خاستگاه این نژاد به تبت بر می‌گردد و در زمان‌های دور به عنوان سگ نگهبان مورد استفاده قرار می‌گرفته است. علاوه بر آن، شیتزو همواره همراهی خوب، برای خانواده‌های سلطنتی بوده است.

تقریبا، بعد از سال ۱۹۶۰ سگ شیتزو از چین به اروپا راه یافت و به رسمیت در لیست نژاد سگ‌ها موردشناسایی قرار گرفت. از این روی، اندک اندک محبوبیت این حیوان دوست داشتنی افزایش یافت و به عنوان نماد وفاداری و اعتماد شهرت یافت.

مشخصات ظاهری سگ شیتزو کراس

تصاویری از سگ شیتزو، به دست آمده است، که متعلق به قرن ۱۶ میلادی می‌باشند. شیتزو در این نقاشی ها، شباهت بسیار زیادی به شیر دارد. به همین خاطر در گذشته، لقب «شیر کوچک» را به او داده بودند. اما، با گذر زمان شیتزو، با دیگر سگ‌هایی همچون پیکینیز و پاگ، آمیزش داده شده و شکل و ظاهر امروزی آن، نتیجه‌ی این اتفاق می‌باشد. از این روی، در این مقاله، به بررسی مشخصات ظاهری شیتزوهای اصیل و خالص می‌پردازیم. چرا که، شیتزوهای دورگه قطعا دارای تفاوت‌هایی می‌باشند.

یک سگ شیتزوی خالص به طور متوسط قدی در حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر دارد و وزن او در بازه ۴ الی ۷ کیلوگرم می‌باشد. این سگ پوشش مویی نرم، صاف و زیبایی دارد و پوزه او پهن، کوتاه و مربعی شکل می‌باشد. همچنین، چشم‌های سگ شیتزو، درشت و تیره رنگ هستند.

این حیوان با نمک، در رنگ‌های مختلفی از جمله: قهوه ای، خاکستری، طلایی، مشکی، سفید و یا ترکیبی از این رنگ‌ها دیده می‌شود و طیف رنگی خاصی ندارد.

برای تشخیص یک سگ شیتزو اصیل، می‌توانید آناتومی گوش‌های او را مورد بررسی قرار دهید. گوش‌های شیتزو، با موهای بلند و صافی پوشیده شده و به سمت پایین متمایل است.

نوع تغذیه و غذای سگ شیتزو کراس

سگ شیتزو کراس، یک سگ کوچک و حساس می‌باشد، که برای تامین انرژی خود نیاز به یک برنامه‌ی غذای مقوی و مفید دارد. صاحبین این سگ ها، به دو صورت می‌توانند برای این حیوان غذا تهیه کنند. روش اول، خریدن غذای سگ شیتزو کراس آماده می‌باشد و طی روش دوم، می‌توان برای این سگ‌ها غذای خانگی تهیه نمود.

بسیاری از متخصصان و دامپزشکان، روش دوم را توصیه می‌نمایند. از این رو، با تهیه غذای خانگی برای سگ شیتزوکراس، می‌توانید نظارتی دقیق بر روی خوراک پت خود داشته باشید و غذای تازه، سالم و بدون مواد افزودنی در اختیار او قرار دهید. همچنین، این کار به شما کمک می‌کند تا راحت‌تر تشخیص دهید، که سگ شما چه غذایی را بیشتر از دیگر غذاها دوست دارد.

وزن، جثه و میزان جنب و جوش سگ شیتزو، از عوامل تعیین کننده میزان کالری دریافتی لازم برای این حیوانات می‌باشد. البته، اگر سگ به بیماری خاصی مبتلا باشد، نظر دامپزشک در این مورد ارجحیت دارد.

برای مثال، یک شیتزوی ۷ کیلوگرمی در روز، به حدود ۵۷۰ کالری نیاز دارد. این در حالی می‌باشد که، یک سگ بزرگ جثه مثل روتوایلر که تقریبا ۶۰ کیلوگرم وزن دارد، در طول یک روز به حدود ۲۹۰۰ کالری نیاز دارد.

یک غذایی ایده آل برای شیتزوها، شامل ۵ درصد فیبر، ۱۰ درصد چربی، ۴۰ درصد کربوهیدرات، ۴۵ درصد پروتئین می‌باشد. بهترین منابع اسیدهای چرب برای شیتزوها، ماهی تن و سالمون می‌باشد، که موجب براق شدن و حفظ سلامت پوست و موی حیوان شده و مصرف آن‌ها یک تا دو مرتبه در ماه برای او کافی است. کدو حلوایی، برنج قهوه‌ای و یا برنج سفید پخته شده و یا سیب زمینی نیز، از بهترین منابع کربوهیدرات هستند، که انرژی روزانه‌ی حیوان را به خوبی تامین می‌کنند.

همچنین، پروتئین مورد نیاز سگ با مصرف گوشت‌های بدون چربی مثل سینه بوقلمون، سینه‌ی مرغ، گوشت گوساله و یا بره (با چربی کم)، دل، جگر و تخم مرغ آبپز تامین می‌گردد و موجب تقویت عضلات حیوان می‌شوند.

از جای دادن آنتی اکسیدان در رژیم غذایی سگ شیتزو، هرگز غافل نشوید. زیرا، آنتی اکسیدان‌ها باعث میشوند، سگ سنین میانسالی و پیری را به خوبی پشت سر بگذارد. چرا که، شیتزوها عمری نسبتا طولانی داشته و با یک مراقبت اصولی تا ۱۶ سال عمر خواهند داشت.

سبزیجاتی نظیر هویج، گل کلم، نخود فرنگی، کلم بروکلی، کاهو و کدو سبز جز خوراکی‌های سازگار با معده‌ی حساس شیتزو می‌باشد و می‌توانید آن‌ها را در کنار غذای اصلی سگ در اختیار او قرار دهید و یا تکه‌ای از سبزیجات مورد علاقه‌اش را به عنوان غذای تشویقی به او بدهید. این سبزیجات سرشار از ویتامین ث و کلسیم می‌باشند. از این رو، تاثیر بسزایی در سلامت دندان‌ها و استخوان‌های حیوان دارند.

لزوما هر غذایی که ما مصرف می‌کنیم، نه تنها برای سگ‌ها مفید نمی‌باشد، بلکه موجب بروز مسمومیت و یا حتی مرگ آن‌ها میشود. نوشیدنی‌های حاوی الکل و کافئین، شکلات، روغن، نمک، سس، ادویه، انگور، قارچ، کشمش، تخم مرغ خام، سیر، هسته و دانه‌ی میوه ها، مخمر، خمیر نان و پیاز جز غذاهای ممنوعه برای سگ شیتزو هستند و نباید در دید و یا دسترس حیوان قرار داشته باشند.